Paddenstoelen

Satijnvezelkop

Inocybe geophylla

Inhoud

D e Satijnvezelkop is de sierlijkste van alle vezelkoppen met een witte hoed. Samen met de witte Satijnvezelkop vindt men vaak een violette vorm (Inocybe geopbylla ver. violacea). Men moet in principe nooit paddenstoelen met kleigrijze of roestbruine lamellen voor consumptie verzamelen, als men ze niet heel goed kent. De zwam is van mei tot november algemeen te vinden in naald- en loofbossen, en ook in wegbermen.

Kenmerken

satijnvezelkop onderkant
Satijnvezelkop

Hoed

De eerst eivormige, later kegel- tot klokvormige hoed heeft een duidelijke middenbult en is meestal zuiver wit zelden strogeel of violet, maar bij sommige vormen kan hij lila van kleur zijn. Hij wordt niet breder dan 2-3 cm, en het oppervlak is zijdeachtig-vezelig (naam).

Lamellen

Bij jonge zwammen zijn de lamellen wit, bij rijpe exemplaren zandkleurig-bruin. Ze staan dicht opeen en zijn met een zwakke uitbochting aan de steel gehecht.

Steel

De holle, vaak bochtige steel is zuiver wit en met zijdeachtige vezels bedekt.

Vlees

Het witte vlees van de satijnvezelkop ruikt naar vers deeg met gist.

Bruikbaarheid

Zoals vele vezelkoppen bevat de zwam veel muscarine, en hij is zeer giftig.

Vergelijkbare soorten

De vele vezelkoppen kunnen alleen via microscopisch onderzoek met zekerheid worden onderscheiden. De Satijnvezelkop is intussen de enige soort die wel eens een violette hoed heeft. Deze violette vorm wordt als lnocybe geophylla var. violacea aangeduid. Er komen ook geelachtige variëteiten voor. Andere vezelkopsoorten kunnen wel eens violette tinten buiten de hoedhuid vertonen.

Tags
Toon meer

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top button
Sluiten