Paddenstoelen

Giftige vezelkop

Inocybe erubescens

Inhoud

De Giftige vezelkop groeit van mei tot juli in loofbossen, parken en tuinen. De Giftige vezelkop bevat grote hoeveelheden muscarine en kan zware, soms dodelijk aflopende vergiftigingen teweegbrengen. Daarom moet men in principe helemaal nooit vezelkoppen voor consumptie verzamelen.

Kenmerken

Hoed

De 3 tot 8 cm brede, eerst duidelijk kegelvormige hoed vertoont een duidelijke, straalsgewijze streping, zoals bij veel vezelkoppen. In de jeugd is de Giftige vezelkop witachtig, later strogeel. Oude exemplaren worden bij druk zeer langzaam donker steenrood. Vaak is een duidelijke middenbult ontwikkeld.

giftige-vezelkopLamellen

De eerst witachtige lamellen worden op den duur licht grijsbruin, en hij oude exemplaren lopen ze steenrood aan, net als de hoed. Ze zijn met een uitbochting aan de steel gehecht.

Steel

De door en door vlezige, cilindrische steel is bij jonge exemplaren wit, later verkleuren ze roodachtig.

vlees

Het in de jeugd nog witte vlees wordt geleidelijk aan rood; eerst geurt het fruitig, later onaangenaam zoetig.

Vergelijkbare soorten

In Midden-Europa komen wel 150 vezelkoppen voor. Vele hebben zo’n kenmerkende straalsgewijs, vezelige of beschubde hoed, die vaak aan de rand inscheurt. Er zijn geen goede consumptiepaddenstoelen onder, wel zijn ettelijke ervan zeer giftig.

Bijzonderheden

Het vlees van de Giftige vezelkop loopt bij verwonding langzaam steenrood aan.

Let verder op de straalsgewijs gestreepte hoed, en de vaak ingescheurde hoedrand.

Tags
Toon meer

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top button
Sluiten
Sluiten