Zeezoogdieren

Orka

Orcinus orca

De lengte van een orka bedraagt 4,5 tot 9 m, het gewicht is tussen de 2500 en 4500 kg. Het mannetje van de orka is groter en zwaarder dan het vrouwtje. Rug en flanken zwart, onderdelen wit, ovale witte vlek achter ogen; hoge smalle rugvin, bij mannetje tot 1,80 m lang.

Verspreiding

De orka is, verspreidt over de gehele wereld in oceanen van noordpoolgebied tot Antarctica; regelmatig voor Europese kusten van de Atlantische Oceaan; soms ook in Oostzee en Middellandse Zee; strandingen in Nederland en België.

Omgeving

De orka heeft de voorkeur voor koude wateren.

Leefwijze

De orka leeft in familiegroepen (scholen) van 5 tot 20 dieren, bij de jacht werken groepsleden vaak samen. De orka kan een snelheid van 55 km per uur bereiken en de orka  oriënteert zich door echolocatie, klikgeluiden ook in ultrasoon bereik.

Voedsel

Het voedsel voor deze grote orka zijn grote vissen, pinguïns, zeehonden en dolfijnen.

Voortplanting

De paartijd is in het gehele jaar mogelijk; draagtijd 14 tot 15 maanden; 1 jong dat bij geboorte ongeveer 2 m lang is en meer dan een jaar wordt gezoogd.

De zwart-witte orka of zwaardwalvis is de grootste vertegenwoordiger van de dolfijnen. Hij dankt de naam zwaardwalvis aan de lange, smalle rugvin die bij mannetjes bijzonder groot is en als een zwaard recht omhoog steekt, de vrouwtjes en jongen hebben een klein meer naar achteren gebogen rug vin. De rugvin heeft geen inwendig skelet maar wordt door doorbloeding van het weefsel over eind gehouden.

De orka is de enige dolfijn die naast vis ook op warmbloedige dieren zoals zeehonden, dolfijnen, kleine walvissen en zelfs grote baardwalvissen jaagt. De Engelse naam “killer whale”, “moordenaar” is niet terecht.
Zoals alle roofdieren doodt hij niet om het doden maar voedt hij zich met de prooi.

Bij de jacht laten orka’s een hechte samenwerking zien, vooral als het om grote prooidieren gaat. Door onophoudelijke aanvallen brengen ze een walvis met hun scherpe tanden zoveel wonden toe dat het door bloedverlies verzwakte slachtoffer zich geheel overgeeft.

Orka’s laten vaak tuimelaars of dwergvinvissen ongestoord in hun groep mee zwemmen hoewel deze ook tot hun prooidieren horen. In de drijfijszone heeft men meerdere keren kunnen zien hoe jagende orka’ s stelling namen bij een ijsschots waar een zeehond op lag te rusten. Twee van de aanvallers duwden met hun rug de schots aan één kant omhoog zodat de slapende zeehond zo in de bek van een wachtende derde orka gleed.

Dezelfde tactiek gebruiken de vindingrijke dieren ook bij de jacht op pinguïns.
In dolfinaria blijken orka’s steeds weer vriendelijke en bijzonder leergierige pupillen te zijn.

Geluid van een orka

Orka”s maken geluiden om met elkaar te kunnen praten.

Tags
Toon meer

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top button
Sluiten
Sluiten