Zeezoogdieren

Gewone vinvis

Balaenoptera physalus

Inhoud

De lichaamslengte van de gewone vinvis is gemiddeld tussen de 18 en 25 m. Het lichaamsgewicht is voor deze vinvis 40 – 52 ton en de  mannetjes zijn iets groter dan vrouwtjes. De gewone vinvis is egaal donkergrijs op de rug en flanken, onderdelen wit, borstvinnen slank, puntig; rugvin driehoekig, ongeveer op twee derde van totale lengte op rug geplaatst; kopvorm van boven gezien V-vorrnig, met duidelijke richel over de lengte tussen snuitpunt en ademgat, 80 – 100 keelplooien, voorste baleinen geelachtig wit, achterste blauwgrijs.

Verspreiding gewone vinvis

De gewone vinvis is over de hele wereld in alle grote zeeën verspreidt, in de Atlantische Oceaan het meeste algemeen bij IJsland, Faeröer eilanden, Noorwegen, ook bij Britse eilanden en in westelijke deel van Middellandse Zee; strandingen in Nederland en België.

gewone-vinvis
Gewone vinvis

Leefgebied

Het leefgebied van de gewone vinvis is voornamelijk open zee.

Leefwijze

Onregelmatige noord-zuid verplaatsingen. De gewone vinvis trekt meestal in kleine groepen van 2 tot 6 dieren. In voedselgebieden kudden tot 100 dieren. De gewone vinvis zoekt voedsel meestal aan oppervlakte of op geringe diepte. De gewone vinvis is met een snelheid van 33 km/uur de snelste onder de walvissen.

Voedsel

De gewone vinvis eet in hoofdzaak kleine kreeften, ook haring en andere in scholen zwemmende vissen.

Voortplanting

De paartijd van de gewone vinvis komt voor in de maanden oktober tot maart. De draagtijd duurt 11 – 12 maanden. Ëén keer per twee jaar 1 jong (zelden tweelingen) dat ongeveer 6 maanden gezoogd wordt.

gewone-vinvis-bedreigd
De gewone vinvis is een bedreigde soort.

Opmerking

De opvallende keelplooien die bij de gewone vinvis tot op de buik doorlopen hebben een belangrijke functie bij de opname van voedsel bij de baardwalvissen, die met hun baarden kleine organismen uit het water filteren. Als de walvis een hap water neemt, vouwen deze plooien als een harmonica uit en ontstaat er een grote keelzak. Hierdoor wordt het voedselrijke water naar binnen gezogen.

De moderne walvisvaart heeft ook de snelle gewone vinvis niet met rust gelaten. De bovenkomende walvis wordt door een harpoeneerkanon beschoten met projectielen die in het lichaam exploderen. Als de vangst niet meteen op zee verwerkt kan worden dan pompt men het kadaver vol met lucht om het drijvende te houden en slepen ze het naar een walvisstation aan de kust. Uit de dikke speklaag, blubber, wint men walvistraan dat vroeger als lampolie gebruikt werd.

Tegenwoordig dient het als grondstof bij de fabricage van kunststoffen, zeep en margarine (maar kan door andere stoffen vervangen worden). Het vlees wordt grotendeels tot hondenvoer verwerkt.

Tot de groep van de baardwalvissen hoort ook de familie van de echte walvissen. Deze walvissen hebben geen keelplooien. In de Noord-Europese oceanische wateren komen twee vertegenwoordigers van deze familie voor: de Groenlandse walvis (Balaena mysticetus) en de noordkaper (Eubalaena glacialis). Beide soorten worden met uitsterven bedreigd.

Geluid

Door luidruchtige geluiden te produceren met een lage frequentie (kreunen, trillingen, klikgeluiden en brommen, net als op het water slaan), kunnen vinvissen over grote afstanden contact met elkaar onderhouden (tot wel 850 km).

Tags
Toon meer

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top button
Sluiten
Sluiten