Hertachtigen

Edelhert

Cervus elaphus

Inhoud

De kop-romplengte van het edelhert is 1,65 tot 250 m en het edelhert heeft een staartlengte van 12 tot 15 cm. Het gewicht van het edelhert is 100 – 340kg. Het mannetje is duidelijk groter en zwaarder dan het vrouwtje. De vacht van het edelhert is zomers roodbruin en de winter grijsbruin, spiegel geelachtig, jeugdkleed met witte vlekken. Het mannetje heeft een vertakt stangengewei dat ieder jaar afgeworpen wordt en weer opnieuw uitgroeit. Het mannetje heeft ‘s winters goed ontwikkelde halsmanen. In de bronsttijd laten de mannetjes een luid burlen horen.

Beschrijving edelhert

edelhert-bast
Edelhert

Het meest opvallende kenmerk van een mannetjes edelhert is zijn enorme gewei dat wel 15 kg kan wegen. In tegenstelling tot hoorns wordt het hertengewei ieder jaar afgeworpen en vervangen door een nieuw gewei. Al na enkele weken hebben zich op de plaats van het oude gewei nieuwe kolfachtige knoppen ontwikkeld.

De herten die tot nu toe alleen of in roedels van mannetjes herten een onopvallend bestaan geleid hebben, laten nu met luid geburl van zich horen. Eenieder probeert zo veel mogelijk vrouwtjes om zich heen te verzamelen en ze te verdedigen tegen de vaak talrijke medeminnaars. Na dreigend imponeergedrag rennen de tegenover elkaar staande rivalen met omlaag gehouden gewei op elkaar in. Dit leidt zelden tot ernstige verwondingen. Bij het gevecht worden de krachten gemeten door wederzijds duwen. Het gevecht is afgelopen als de zwakkere van het strijdtoneel vlucht.

Bij de geboorte van het jong tegen het begin van de zomer zondert de moeder zich tijdelijk van het roedel af. Hoewel het pasgeboren hertenkalfje zoals alle hoefdieren al enige uren, na de geboorte kan staan en lopen, blijft het de eerste dagen van zijn leven goed verborgen onder de struiken of in het hoge gras liggen en wacht het tot zijn moeder terugkomt om het te zogen.

edelhertenVerspreiding

Het edelhert is, verspreidt over heel Nederland en België. Overal in Europa behalve in IJsland, Noord Scandinavië, Balearen, Sicilië, Peloponisos en Kreta. Het edelhert is ingevoerd in Zuid-Amerika, Australië en Nieuw- Zeeland.

Leefgebied

De leefgebieden van het edelhert zijn loof en gemengde bossen, in bergbossen tot de boomgrens en ook parken.

Leefwijze

Het edelhert is overwegend schemering en nachtactief. Het edelhert is een snelle loper met een groot uithoudingsvermogen. Een edelhert springt en zwemt goed en wentelt zich graag in de modder. Het vrouwtje leeft samen met jonge dieren in een roedel. Het mannetje leeft buiten de bronsttijd in kleine groepen of solitair.

edelherten-vechten
Vechtende edelherten

Voedsel

Een edelhert voedt zich voornamelijk met grassen, kruiden, bladeren, vruchten en ook bast.

Voortplanting

De paartijd loopt gewoonlijk van het edelhert in de maanden september tot oktober. De draagtijd is van een edelhert bijna 8 maanden en hebben bij de geboorte 1 jong (zelden tweelingen) dat na enkele uren kan lopen. Het jong word vervolgens 8 tot 9 maanden gezoogd en blijft 1 jaar bij de moeder.

Tags
Toon meer

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top button
Sluiten