Padden

Gewone pad

Bufo bufo

Inhoud

De gewone pad of bruine pad is als volwassen dier meestal tussen de 6 en 13 cm lang, met uitschieters tot 15 centimeter. Het mannetje is vaak bijna de helft kleiner dan het vrouwtje. De kleur is bruinig tot grijzig ook wel eens wat groenig, daarmee heeft hij ook de naam bruine pad en heeft een droge en wrattige huid. Er zijn in totaal 4 ondersoorten die allemaal een iets ander verspreidingsgebied hebben en een afwijkende kleur en soms zelfs een tekening hebben.

Zoals bijna alle padden kruipt de gewone pad meer dan dat hij echt springt. De pupil is spleetvormig, en loopt horizontaal. Achter ieder oog zit een opvallend dikke gifklier, maar het gif van deze soort is hooguit licht irriterend voor de huid. Het hanteren van de gewone pad is voor mensen niet gevaarlijk maar het is raadzaam naderhand de handen te wassen.

Verspreiding gewone pad

gewone pad eiersnoer
Gewone pad – eiersnoer

Het is vanwege het enorme verspreidingsgebied de bekendste soort pad in Europa, en komt ook in heel Europa voor met uitzondering van Ierland en enkele mediterrane eilanden. Ook leeft de gewone pad in Noord-Afrika; in Marokko, Algerije en Tunesië. In veel gebieden waar de gewone pad voorkomt, is het bovendien de meest algemene soort amfibie, onder andere in Nederland en België. Vanwege de grotendeels verborgen levenswijze komt men ze echter niet vaak tegen. De pad houdt zich overdag vooral schuil onder stenen om pas in de schemering actief te worden.

Voedsel

Padden leven van insecten, spinnen, slakken en regenwormen, die gedurende de schemering en de nacht worden bejaagd. Overdag schuilt de pad onder objecten als stenen en houtstronken en in struiken. Het voedsel hangt ook af van de grootte, grote exemplaren boven de 12 centimeter eten alles wat in de bek past. Zelfs muizen en uit het nest gevallen vogels zijn dan niet veilig! Exemplaren van een dergelijke grootte komen vaker voor in meer warmere streken.

gewone-pad-paren
Gewone pad – paren

Voortplanting

Voor de voortplanting zijn padden nog wel van water afhankelijk en in het voortplantingsseizoen (maart-april) gaan ze op zoek naar water (paddentrek) en leggen daarbij soms grote afstanden af waarbij op de wegen die door de trekroute worden gekruist veel verkeersslachtoffers vallen. Op sommige drukke routes helpen vrijwilligers de padden over de gevaarlijkste autowegen door schermen te plaatsen met ingegraven emmers waar de padden invallen. Daarna worden ze aan de andere kant van de weg weer uitgezet. De eieren worden in lange doorzichtige snoeren in het water gelegd en aan ondergedoken waterplanten vastgemaakt. In het voorjaar trekt de gewone pad (Bufo bufo) richting het water voor de voorplanting. De mannetjes doen dan alles om een vrouwtje te bemachtigen.

Tags
Toon meer

2 reacties

  1. pad
    ik heb net een pad op de weg gevonden en heb ze mee genomen naar huis om te zien of ze niks mankeert. is het mogelijk om ze ook te houden als huisdier of zijn ze gevaarlijk???

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top button
Sluiten